Wino domowej roboty

Wino domowe białe lub czerwone, przygotowane w prosty sposób, bez skomplikowanego sprzętu

Kiedy nadchodzi jesień i winogrona dojrzewają, wszyscy mobilizujemy się do zbiorów, zwłaszcza gdy mieliśmy szczęście do dobrej pogody w winnicy. Używamy tego, co mamy w domu, nie komplikujemy sobie życia przemysłowymi metodami i wolimy wiedzieć dokładnie, z czego pijemy wino przez cały rok. Największa część pracy wykonywana jest w rodzinie, każdy wie, co ma robić.

Szybkie informacje

całkowity czas: 2-3 tygodnie na fermentację + 45 dni na klarowanie
efektywny czas pracy: 5-7 godzin, w kilku etapach
porcje: około 50 litrów wina z jednej pełnej damigany
trudność: średnia (wymaga uwagi na szczegóły i pewnego wysiłku fizycznego)
typ przepisu: konserwacja, sezon jesienny

Składniki

dobrze dojrzałe winogrona, najlepiej z kilku odmian (białe lub czerwone, w zależności od tego, co macie)
cukier: maksymalnie 3 kg na 50 litrów moszczu (maksymalnie 4 kg, jeśli winogrona są bardzo kwaśne)
metabisulfian potasu: 15 g na 50 litrów wina (lub zgodnie z instrukcjami na opakowaniu)
sprzęt: rozdrabniacz do winogron, beczki, szklane damigany, wiadra, duża sitko/cedzak, wąż o długości około 1 metra, plastikowe butelki 5-10 litrów, taśma materiałowa do związania, łopatka do mieszania, kij do zaciągania wina

Sposób przygotowania

1. Zbiór i sortowanie winogron

Winogrona zbiera się, gdy są dobrze dojrzałe, czyli gdy jagody łatwo pękają pod naciskiem. Oddzielcie kiście i usuńcie ogonki. Zepsute lub spleśniałe jagody należy wyrzucić. Ważne jest, aby używać tylko zdrowych winogron.

2. Rozdrabnianie

Winogrona umieszczamy w rozdrabniaczu, rozdrabniamy je i pozwalamy moszczowi spływać do beczek razem z miąższem. Jeśli nie macie rozdrabniacza, można użyć innych metod, ale będzie trudniej uzyskać moszcz.

3. Oddzielanie moszczu

Nie zostawiajcie moszczu na bościnie (resztkach miąższu i skórek). Moszcz należy odcedzić natychmiast, używając dużego sitka lub cedzaka, bezpośrednio do wiader. Dobrze wyciskajcie jagody na brzegach beczki, aby wydobyć jak najwięcej płynu.

4. Dosładzanie

W miarę zbierania moszczu do wiader, dodawajcie cukier. Najlepiej rozpuścić go bezpośrednio w moszczu, dokładnie mieszając łopatką lub dużą łyżką. Nie dodawajcie więcej niż 3 kg cukru na 50 litrów moszczu, chyba że winogrona są bardzo kwaśne (wtedy można do 4 kg).

5. Przenoszenie do damigan

Wlejcie moszcz do szklanych damigan, pozostawiając trochę wolnego miejsca na górze (nie napełniajcie do pełna), aby moszcz miał miejsce na fermentację bez przelewania.

6. Przygotowanie do fermentacji

Weźcie czyste plastikowe butelki (5-10 litrów) i napełnijcie je do połowy zimną wodą. Pokrójcie kawałki węża (około 1 metra) dla każdej damigany. Jeden koniec węża umieśćcie w butelce z wodą (powinien być dobrze zanurzony), a drugi koniec umieśćcie przy ustniku damigany, nie dotykając płynu. Utrzymajcie wąż na szyjce damigany za pomocą pasków materiału, aby nie dostawało się powietrze do damigany.

7. Fermentacja

Pozostawcie damigany w temperaturze pokojowej. Po 1-2 dniach zacznie się fermentacja; zobaczycie bąbelki CO2 wydobywające się przez wąż i pękające w wodzie w butelce. Uważajcie na miejsce przechowywania: nie wchodźcie do zamkniętych pomieszczeń, gdzie fermentuje wino, bez wcześniejszego przewietrzenia (zgromadzony dwutlenek węgla może być niebezpieczny).

Fermentacja trwa 2-3 tygodnie, w zależności od tego, jak ciepło jest w pomieszczeniu. Kończy się, gdy nie widzicie już bąbelków gazu na końcu węża w butelce.

8. Uszczelnienie

Gdy fermentacja się zakończy, wyjmijcie wąż i szmatki z damigany. Zamknijcie usta damigany szczelnie, używając korka lub dobrze związując taśmą materiałową. Od tego momentu nie dotykajcie wina przez 45 dni.

9. Zaciąganie wina (klarowanie)

Po 45 dniach wino należy ostrożnie zaciągnąć do innych czystych damigan, używając węża przymocowanego do kija. Końcówka kija powinna być włożona do damigany głębiej niż wąż (o około 3 cm), tak aby tylko kij dotykał osadu na dnie, a wąż pobierał tylko klarowne wino. Uważajcie, aby nie wzruszyć osadu.

10. Obróbka do konserwacji

Aby zapobiec utlenianiu i dla klarowności, dodajcie 15 g metabisulfitu potasu na 50 litrów wina, zgodnie z instrukcjami na opakowaniu. Dokładnie wymieszajcie.

11. Przechowywanie wina

Wino powinno być przechowywane w damiganach napełnionych prawie do pełna (maksymalnie dwa palce wolnego miejsca na górze). Jeśli macie mniej wina, przelać je do mniejszych pojemników, aby nigdy nie pozostawić damigany w połowie pustej.

Dlaczego często robię ten przepis

Wino przygotowane w ten sposób pozostaje klarowne, bez nieprzyjemnego smaku czy zapachu. Proces jest łatwy do kontrolowania i nie zależy od dodatków handlowych ani innych substancji. Nie utlenia się, jeśli przestrzega się kolejności kroków i pozostaje dobre do spożycia przez wiele miesięcy.

Porady i warianty

Porady

Nie mieszajcie spleśniałych lub zepsutych winogron w moszczu.
Dokładnie czyśćcie narzędzia przed każdym etapem.
Fermentacja najlepiej przebiega w stałej temperaturze, nie za zimnej.
Unikajcie narażania wina na powietrze.
Nie otwierajcie damigan przed czasem, ryzykujecie utlenienie.

Zamienniki

Nie ma wielu wariantów – cukier można zmniejszyć, jeśli winogrona są słodkie, ale nie eliminujcie go całkowicie. Metabisulfian można znaleźć w specjalistycznych sklepach; nie używajcie zamienników.

Wariacje

Winogrona można mieszać – białe z czerwonym, według preferencji. Można użyć tylko jednej odmiany, ale smak będzie prostszy.

Pomysły na podanie

Wino pije się samo, prosto lub do posiłku, według uznania. Nie polecam przekształcać go w inne potrawy, ponieważ jest przeznaczone do picia na świeżo lub dojrzewania w domu.

Najczęściej zadawane pytania

1. Czy mogę zrobić wino bez metabisulfitu potasu?
Możecie, ale istnieje ryzyko, że wino utleni się lub fermentacja będzie niekontrolowana. Metabisulfian pomaga w utrzymaniu stabilności i klarowności.

2. Jak szybko należy przelać moszcz z beczki?
Natychmiast po rozdrabnianiu. Nie zostawiajcie moszczu na bościnie, w przeciwnym razie może nabrać nieprzyjemnego smaku lub fermentować chaotycznie.

3. Czy mogę dodać więcej cukru, aby wino było słodsze?
Nie zalecam przekraczania 3-4 kg na 50 litrów, w przeciwnym razie fermentacja może się zablokować lub uzyskacie wino trudne do picia.

4. Co zrobić z resztkami winogron?
Resztki (tzw. tescovina) pozostałe po wyciskaniu można wykorzystać do produkcji destylatu lub kompostu.

5. Czy bezpiecznie jest robić wino w mieszkaniu?
Fermentacja produkuje dużo CO2. Jeśli nie macie dobrze wentylowanego miejsca, nie zostawiajcie damigan wewnątrz.

Wartości odżywcze (szacunkowe)

Na 100 ml wina domowego: około 80-90 kcal, węglowodany 1-2 g, alkohol 10-13%, zero tłuszczu lub istotnych białek. Wartości mogą się różnić w zależności od dodanego cukru i końcowej mocy wina.

Przechowywanie i ponowne podgrzewanie

Wino przechowuje się w pełnych, szczelnych pojemnikach, w chłodnym miejscu. Jeśli pozostaje wolna przestrzeń, natychmiast przelejcie je do mniejszych pojemników. Po otwarciu wypijcie je w ciągu kilku dni, aby nie utleniło się. Wina nie podgrzewa się, pije się w temperaturze pokojowej.

Przepis sprawdza się dobrze w dużych ilościach i nie wymaga specjalnego sprzętu, tylko uwagi na higienę i kroki fermentacji.

Mamy na podwórku 3-4 odmiany białych winogron i 2 odmiany czarnych winogron. Oczywiście dominują odmiany białe. Wszystko zaczyna się od zbiorów winorośli... Kiedy winogrona są dojrzałe i zaczynają pękać pod ciężarem soku, zbieramy kiście, które musimy odszypułkować. Wszystkie uszkodzone, spleśniałe jagody są usuwane (tak bardzo, jak to możliwe), nie będą używane do produkcji wina. Jagody są tłoczone w miażdżycy, którą mocujemy nad beczkami, do których spływa moszcz razem z miażdżonymi jagodami. Nie pozwalamy, aby moszcz gotował się na miazdze (miażdżone jagody), natychmiast przenosimy go do gąsiorów. Używając dużego sitka, wyciskamy jagody z ścianek beczki, aż moszcz zbierze się w sitku i możemy go zebrać kubkiem. Podnosimy wyciśnięte jagody na jedną ze ścianek beczki, tworząc most, aż dotrzemy do dna beczki i zbieramy cały moszcz. Chociaż operacja wydaje się trudna, z czasem zrozumiemy, jak postępować, aby zebrać jak najwięcej moszczu. W miarę napełniania wiader moszczem, dodajemy cukier, który rozpuszczamy, mieszając moszcz dużą łopatką. Ilość cukru dodanego do gąsiora wina o pojemności 50 litrów nie powinna przekraczać 3 kg (maksymalnie 4, jeśli winogrona są zbyt kwaśne). Kiedy gąsiory są prawie pełne (nie napełniamy ich całkowicie, aby zostawić miejsce na fermentację wina), przygotowujemy je do gotowania moszczu. Musimy mieć pod ręką pojemniki o pojemności min. 5-10 litrów, w których umieścimy wodę do połowy ich pojemności. Przygotujemy również kawałki węża o długości około 1 m, których końce umieścimy jeden w pojemniku z wodą, aby był dobrze otoczony wodą, a drugi w wylocie gąsiora, nie dotykając wina. Mocujemy koniec węża, owijając szyjkę gąsiora kawałkami materiału, aby do gąsiora nie dostawało się powietrze. Po 1-2 dniach moszcz zacznie fermentować, a wydobywające się gazy będą kierowane do pojemnika z wodą. Uwaga, jeśli gąsiory są przechowywane w zamkniętej przestrzeni (piwnica, magazyn): nie wchodź do pomieszczenia, dopóki dobrze nie przewietrzysz przestrzeni przez co najmniej 30 minut. Dwutlenek węgla wydobywający się z fermentującego moszczu może zabić! Fermentacja zakończy się za około 2-3 tygodnie, w zależności od temperatury otoczenia. Zrozumiemy, że wino przestało fermentować, gdy z końca węża włożonego do wody przestaną wydobywać się bąbelki CO2. Kiedy wino przestanie fermentować, usuwamy szmatki i wąż, zakrywamy i mocno wiążemy wylot gąsiora, a od tego momentu nie będziemy dotykać wina przez 45 dni. Dopiero po 45 dniach przelewamy wino do czystych gąsiorów, ostrożnie, aby nie sięgnąć do osadu drożdżowego na dnie i ściankach gąsiorów. Aby nie sięgnąć do drożdży, wiążemy wąż do patyka, pozostawiając patyk, na końcu, który włożymy do gąsiora, dłuższy o około 3 cm od węża. W ten sposób tylko patyk dotknie dna gąsiora i warstwy drożdży, podczas gdy wąż będzie pobierał tylko klarowne wino. Aby oczyścić wino i zapobiec utlenieniu, dodaliśmy 15 g metabisulfitu potasu do 50 litrów wina (lub zgodnie z informacjami na etykiecie, w zależności od używanego produktu). Bardzo ważnym warunkiem, aby wino zachowało swoje właściwości, jest to, aby gąsior, w którym jest przechowywane, był zawsze pełny. Nie pozostawiamy więcej niż 2 palce wolnego miejsca do jego wylotu. Jeśli dotykamy wina, przelewamy całe wino do mniejszych gąsiorów, aby nigdy nie przechowywać wina w częściowo pustym gąsiorze. Tak przygotowane wino możemy przechowywać przez długi czas, bez obaw o utlenienie. Na zdrowie! [bs:10] Albo jak mówił mój ojciec, niech spoczywa w pokoju! : Przyjmij go, Panie, i dbaj o następnego! :))) P.S. Wiedzcie, że ja też przy tym pracowałem, ale nie miał kto mnie sfotografować =))))

 Składniki: Potrzebujemy: dobrze dojrzałych winogron, najlepiej różnych odmian, rozdrabniacza, metabisulfitu potasu i beczek fermentacyjnych.

 Tagi:  wino przepis na wino