Pizza z mozzarellą, szynką i grzybami

Nie wiem, jak to jest u innych, ale u mnie, gdy najdzie mnie ochota na pizzę, nie komplikuję sobie życia zamówieniami i dostawami, bo nic nie dorównuje tej domowej. Po raz pierwszy miałem poważne problemy z ciastem (odstawiłem je w zbyt zimne miejsce do wyrośnięcia i w ogóle nie ruszyło, więc je wyrzuciłem, zły na siebie). Teraz już dokładnie wiem, gdzie zostawić miskę, żeby ładnie urosło. Zdarza mi się robić pizzę z mozzarella, szynką i pieczarkami częściej, niż bym się spodziewał, bo nadaje się na każdą okazję: wieczorem, gdy wracasz zmęczony z pracy, lub w weekend, gdy masz ochotę na coś pysznego i nie chcesz widzieć skomplikowanych talerzy. Nie potrzebujesz żadnych specjalnych składników, ale zapewniam cię, że nawet z niewielką ilością składników ciasto wychodzi miękkie, z lekko chrupiącymi brzegami, a na wierzchu roztopiony ser, który rozciąga się idealnie (dokładnie tak, jak powinno być). Dodatkowo, jeśli dodasz pieczarki i szynkę w odpowiednim momencie, nie zostaną surowe ani suche. Po kilku próbach, które nie zawsze kończyły się sukcesem, nauczyłem się.

Abyś miał pojęcie, wszystko wygląda mniej więcej tak: ciasto wymaga trochę czasu, około 10 minut na wyrabianie, a potem zostawiasz je do wyrośnięcia na około 40-50 minut, podczas gdy kroisz resztę. Ta pizza wystarcza dla 2 osób, gdy jest na kolację, lub dla 3, jeśli ma być przekąską do czegoś innego. Nie jest trudna, to poziom dla początkujących, według mnie, tylko nie spiesz się z wyrastaniem ciasta. Całość, łącznie z pieczeniem i szukaniem składników w lodówce, zajmuje około półtorej godziny, więcej, jeśli nie masz ochoty się spieszyć.

SKŁADNIKI (na okrągłą blachę o średnicy 28 cm – ja taką mam i zawsze wychodzi idealnie)
Ciasto:
150 g mąki pszennej (zwykle używam zwykłej mąki, nie specjalnej do pizzy – ciasto też wychodzi ok)
100 ml letniej wody (nie za gorącej, ani za zimnej, coś w temperaturze ręki)
10 g świeżych drożdży (jeśli nie masz, można użyć 4 g drożdży suchych, ale z świeżymi ciasto wychodzi bardziej puszyste)
1 żółtko (nie używam całego jajka, tylko żółtka, nadaje ciastu fajny smak i ładny kolor)
1 łyżka oliwy z oliwek (można użyć też zwykłego oleju, ale oliwa ma bardziej intensywny smak)
szczypta soli (nie zapomnij o soli, inaczej ciasto będzie mdłe)

Dodatki:
2-3 łyżki sosu pomidorowego (może być z puszki lub, gdy mam, domowy w słoiku)
1/2 łyżeczki suszonego oregano (lub więcej, jeśli lubisz intensywny aromat)
100 g mozzarelli (najlepiej w kulkach, ale gdy nie mam, biorę też w paczkach; może być też starta)
2-3 plastry szynki (wybierz szynkę z małą ilością tłuszczu, nie salami ani nic o intensywnym smaku, bo zdominuje wszystko)
4-5 średnich pieczarek (szybko je obieram i kroję w cienkie plastry, nie lubię grubych kawałków pieczarek)
(opcjonalnie: odrobina świeżo mielonego pieprzu, jeśli lubisz, żeby było bardziej aromatyczne)

Każdy składnik ma swoje znaczenie: żółtko nadaje miękkości i koloru, oliwa sprawia, że ciasto nie jest suche, drożdże oczywiście odpowiadają za wyrośnięcie, a sól nie będzie wyczuwalna, ale bez niej poczujesz, że jesz karton. Mozzarella jest podstawą, ładnie się topi i nie pozwala pizzy wyschnąć. Szynka i pieczarki nie powinny być w nadmiarze, bo wtedy pizza staje się zbyt ciężka i ciasto się nie piecze.

SPOSÓB PRZYGOTOWANIA

1. Pierwsza rzecz: robię ciasto. Wrzucam drożdże do miski, wlewam letnią wodę i mieszam, aż się całkowicie rozpuszczą. Dodaję żółtko, sól i oliwę. Nie syp soli bezpośrednio na drożdże, bo podobno mogą stracić na sile wyrośnięcia (nie wiem, ile w tym prawdy, ale tak słyszałem). Mieszam łyżką lub ręką, a następnie zaczynam dodawać mąkę stopniowo, mieszając, aż ciasto nabierze formy.

2. Wyrabiam przez około 5-6 minut, na początku w misce, a potem na stole, jeśli mam ochotę na bałagan. Musi być elastyczne, lekko lepkie, ale nie powinno się mocno kleić do palców. Jeśli jest zbyt miękkie, dodaj 1-2 łyżki mąki, ale nie przesadzaj, bo ciasto wyjdzie twarde.

3. Wlewam odrobinę oliwy na dno miski, kładę kulę ciasta, przykrywam folią spożywczą (lub czystym ręcznikiem) i zostawiam w ciepłym miejscu, zwykle na kuchence, nad włączonym piekarnikiem (ale nie na ogniu!), na około 45 minut, aż podwoi objętość. Jeśli zostawisz je w zimnym miejscu, pozostanie małe, nauczyłem się tej lekcji.

4. Gdy ciasto rośnie, przygotowuję dodatki. Kroję mozzarellę na małe kawałki, kroję szynkę (lub łamię na paski, jeśli jest cienka), pieczarki delikatnie obieram ze skórki i kroję w cienkie plastry (żeby szybko się upiekły i nie puściły wody).

5. Gdy ciasto ładnie wyrośnie, biorę je i kładę bezpośrednio na blachę posmarowaną odrobiną oliwy (lub wyłożoną papierem do pieczenia, jeśli nie mam ochoty na późniejsze mycie). Rozciągam rękami lub wałkiem, aby miało grubość małego palca. Brzeg zostawiam nieco grubszy, żeby miał co trzymać dodatki.

6. Rozgrzewam piekarnik do maksimum (u mnie to 230°C), zostawiam tak przez około 10-15 minut, żeby był naprawdę gorący.

7. W małej misce mieszam sos pomidorowy z oregano i, jeśli mam ochotę, szczyptą soli. Rozprowadzam równomiernie na cieście, nie kładę za dużo, żeby nie było wody.

8. Wkładam blachę do gorącego piekarnika na 10 minut, tylko z sosem, bez reszty dodatków. To pomaga, żeby ciasto nie było miękkie i ładnie się przypiekło na brzegach.

9. Po 10 minutach szybko wyjmuję blachę, posypuję mozzarellą, pieczarkami i plastrami szynki. Jeśli chcesz, możesz dodać też trochę pieprzu na wierzch.

10. Wkładam ponownie do piekarnika na 10-15 minut, aż zobaczysz, że ser się topi, a brzegi lekko się rumienią. Bądź czujny po 10 minutach, żeby nie przypalić sera.

11. Wyjmuję pizzę, zostawiam na dwie minuty, żeby się „ustaliła” (jeśli pokroisz ją od razu, ser będzie zbyt mocno się ciągnął), a potem kroję i... gotowe!

DLACZEGO ROBIĘ TO CZĘSTO

Przede wszystkim, nie potrzebujesz wielu rzeczy ani specjalnych sprzętów, a szczerze mówiąc, smak jest zupełnie inny niż w pizzy kupionej w sklepie. Zaspokaja wieczorny głód lub chęć na „coś dobrego”. Dodatkowo, jeśli masz dzieci lub gości, zawsze jest mile widziana, a każdy może nałożyć na swoją kawałek, co chce. Ten przepis naprawdę nie sprawia kłopotów, a z podstawowymi składnikami zawsze znajdę coś w lodówce.

WSKAZÓWKI, WARIACJE I POMYSŁY NA PODANIE

Wskazówki:
- Nie kładź za dużo sosu pomidorowego! Ciasto się namoczy i pizza będzie miękka i trudna do jedzenia.
- Pozwól ciastu wyrosnąć wystarczająco długo – jeśli się spieszysz, nie będzie puszyste.
- Nie kładź dodatków na początku, bo będą się źle piec lub ser się przypali i zrobi się sucha skórka.
- Jeśli masz piekarnik elektryczny, użyj funkcji „statycznej” (nie wentylatora), piecze się lepiej od dołu.

Zamienniki i adaptacje:
- Mąka: jeśli chcesz bezglutenową, są specjalne mieszanki mąki, ale efekt nie będzie tak elastyczny. Niemniej jednak, dla osób z nietolerancjami, to działa.
- Ser: jeśli nie masz mozzarelli, możesz użyć żółtego sera lub świeżego sera, nawet tłustej fety (ale musi być dobrze odsączona).
- Szynka: można użyć również gotowanego kurczaka pokrojonego w cienkie plasterki, chudego salami lub nawet resztek pieczeni z innego posiłku.
- Sos: jeśli nie masz ochoty na przygotowanie sosu lub nie masz sosu pomidorowego, możesz posmarować ciasto łyżką koncentratu pomidorowego wymieszanego z odrobiną wody i suszonymi ziołami.

Wariacje:
- Możesz dodać czarne oliwki w plasterkach, paprykę lub czerwoną cebulę, dla dodatkowego smaku.
- Jeśli chcesz wersję wegetariańską, pomiń szynkę i dodaj więcej warzyw, może cukinię lub nawet szpinak podsmażany na patelni.
- Dla dodatkowego aromatu, na wierzchu możesz posypać świeżą bazylią zaraz po wyjęciu pizzy z piekarnika.

Pomysły na podanie:
- Doskonale smakuje z prostą sałatą zieloną i lekkim dressingiem (ja robię z jogurtu, soli, cytryny i odrobiny oliwy).
- Do picia, myślę, że zimne piwo lub kieliszek białego wina wytrawnego będą najlepsze – nie coś zbyt słodkiego, bo zepsuje smak.
- Jeśli chcesz większy posiłek, możesz zrobić kilka blach z różnymi dodatkami, a każdy spróbuje wszystkiego.

CZĘSTO ZADAWANE PYTANIA

Czy mogę użyć tylko drożdży suchych?
Tak, drożdże suche też działają, tylko daj około 1/3 ilości świeżych (czyli tutaj 4 g). Zauważyłem, że świeże drożdże dają przyjemniejszy zapach, ale nie ma ogromnej różnicy w konsystencji ciasta.

Czy muszę zostawiać ciasto na wyrastanie tak długo?
Idealnie, tak. Jeśli chcesz skrócić czas, możesz zostawić w temperaturze pokojowej na 30 minut, a potem jeszcze 10 minut z miską na ciepłej kuchence (ale nie rozgrzanej!). Ciasto wychodzi jednak bardziej „zbite”, jeśli nie dasz mu czasu.

Czy mogę przygotować ciasto wcześniej?
Tak, możesz je zrobić wieczorem wcześniej, trzymasz w lodówce przykryte. Rano wyjmujesz, zostawiasz na 30 minut, żeby osiągnęło temperaturę pokojową, a potem rozciągasz.

Dlaczego ser na wierzchu wysycha?
Najczęściej dlatego, że zostawiłeś za długo w piekarniku po dodaniu dodatków lub dlatego, że użyłeś startego sera z paczki – ten ma mniej tłuszczu i topnieje źle. Kładź ser jak najbliżej końca pieczenia.

Co mogę zrobić, jeśli nie mam okrągłej blachy?
Nie ma problemu, możesz rozciągnąć ciasto na każdą blachę, którą masz. Nie będzie miało klasycznego kształtu, ale smak pozostanie ten sam. Możesz też zrobić mini-pizze, jeśli chcesz małe porcje dla dzieci lub gości.

Czy mogę zamrozić ciasto?
Tak, ale tylko upieczone ciasto bez sosu lub dodatków. Pozwól mu ostygnąć, dobrze zapakuj i włóż do zamrażarki. Gdy będziesz potrzebować, wyjmujesz, zostawiasz do rozmrożenia, dodajesz dodatki i pieczesz ponownie przez 7-10 minut.

WARTOŚCI ODŻYWCZE (przybliżone)

Jeśli podzielę tę pizzę na dwie osoby, każda dostaje około 350-400 kcal, w zależności od ilości sera i szynki. Około 55-60 g węglowodanów (z mąki i trochę z sosu pomidorowego), 18-20 g białka (ser, szynka, żółtko), 12-15 g tłuszczu (więcej, jeśli dodasz więcej oliwy lub bardzo tłustego sera). Zaletą jest to, że dokładnie wiesz, co dodałeś do ciasta i jaką szynkę lub ser użyłeś. Jeśli chcesz zrobić wersję lżejszą, zmniejsz ilość sera lub dodaj chudą szynkę, a wyjdzie naprawdę przyzwoity i zrównoważony posiłek. Nie jest to dokładnie „dietetyczne”, ale w normalnych ilościach nadaje się bez problemu dla tych, którzy liczą kalorie. Dodatkowo, w porównaniu do pizzy z handlu, nie dodajesz zbędnych dodatków i dużo tłuszczu.

JAK PRZECHOWYWAĆ I PODGRZEWAĆ

Jeśli zostaną resztki, trzymam kawałki przykryte w lodówce (nie zostawiam pizzy odkrytej, bo ciasto szybko wysycha). Przechowuję maksymalnie 2 dni, bo potem traci swój urok, staje się twarde. Aby ją podgrzać, kładę kawałki na patelni na małym ogniu i przykrywam pokrywką – w ten sposób ser się topi, nie staje się gumowaty, a ciasto lekko chrupie na spodzie. Można też w piekarniku, na blaszce przykrytej folią aluminiową, przez 7-8 minut w temperaturze 160°C. Unikam mikrofalówki, bo ser się kurczy, a ciasto staje się miękkie. Jeśli chcesz przywrócić świeżość, spryskaj lekko ciasto wodą przed podgrzaniem, żeby się lekko nawilżyło. Nie zalecam jedzenia po 2-3 dniach, chyba że nie masz nic innego, bo nie ma już tej dobrej tekstury jak na początku.

Robimy ciasto: rozpuszczamy drożdże w ciepłej wodzie, dodajemy żółtko, olej i sól. Mieszamy i dodajemy mąkę. Zostawiamy do wyrośnięcia, aż podwoi swoją objętość. Przygotowujemy nadzienie: drobno kroimy mozzarella, grzyby i szynkę. Gdy ciasto wyrośnie, rozwałkowujemy je w okrągłej formie (użyłem formy o średnicy 28 cm). Na wierzch kładziemy sos pomidorowy wymieszany z oregano. Pieczemy przez około 10 minut, następnie wyjmujemy i dodajemy resztę nadzienia (szynkę, mozzarellę i grzyby). Wkładamy z powrotem do piekarnika na kolejne 10-15 minut, aż zobaczymy roztopioną mozzarellę. Smacznego !!

 Składniki: 150 g mąki, 100 ml ciepłej wody, 10 g drożdży piwnych, żółtko jaja, sól, 1 łyżka oliwy z oliwek, Farsz: 2-3 łyżki soku pomidorowego, 100 g mozzarelli, 2-3 plastry szynki, grzyby, oregano

 Tagi:  pizza pizza domowej roboty